Female eXtreme uit de Achterhoek wil naar Rio de Janeiro

Annette Duetz (22 jaar) was jaren geleden VWO-student van het Ludgercollege in Doetinchem. Nu is ze studente Technische Natuurkunde aan de TU. Jarenlang combineerde ze deze studie met topsport, maar nu traint Annette hard voor de Olympische Spelen in Rio de Janeiro in 2016. Ze wil meedoen in een nieuwe olympische zeilklasse: de 49er FX – ook wel de Female eXtreme. Hoe is het mogelijk dat Annette topsport en een van de moeilijkste studies van Nederland combineert?

Annette kreeg zeilen met de paplepel ingegoten. Ze groeide op in Zeddam, ver van het water. Hans Duetz en Marion Bultman, de ouders van Annette, leerden elkaar kennen door de voorliefde voor de sport. In 1997 kochten ze een vakantiehuisje in Friesland om vaker te kunnen zeilen; Annette was toen vier jaar oud. Het zeilen zit in de genen: Marion heeft in 1988 meegedaan aan de Olympische Spelen in Busan (Zuid-Korea), waar zij en haar teamgenoot de eerste vrouwelijke zeilende deelneemsters waren. Hans heeft het hele circuit meegemaakt toen hij zes jaar lang in de Olympische kernploeg zat, maar is uiteindelijk niet naar de Olympische Spelen geweest.

Kleine Annette Duetz

Annette leerde in eerste instantie zeilen in een kleine optimist, een beginnersboot voor zeilers. Toen ze dertien jaar was, werd het tijd voor het echte werk. Hans weet dat nog goed: “De kinderen vonden Friesland saai toen ze ouder werden. We hebben toen een tweemansboot gekocht, de 29er, de voorloper van de boot waar Annette nu in vaart.” Hans is een fervent zeiler, maar deze boot kende hij nog niet, de 29er werd pas in 1998 ontworpen. Hij schreef Annette en Carolien daarom in bij een trainer, zodat ze konden leren hoe ze in deze boot moesten varen.

Carolien: “Dat was een half jaar lang meer naast de boot zwemmen dan in de boot zitten.” Carolien Duetz bracht veel tijd door op het water met Annette, op een paar vierkante meter. Ze is behalve de zus van Annette, ook jarenlang haar teamgenoot geweest. “We zijn weinig in de Achterhoek geweest. Toen Annette veertien was zijn we begonnen met wedstrijdzeilen. Zeilen was onze hobby, we trainden van maart tot oktober.

We waren vrijwel elk weekend weg: naar trainingskampen in Nederland, maar we zagen ook Italië voor een WK, Spanje voor een EK en deden wedstrijden in Frankrijk.” Toen Carolien ging studeren, stopte ze met zeilen. Annette had echter de smaak te pakken. Haar coach koppelde haar aan Max Deckers; op haar achttiende wonnen ze samen een bronzen medaille bij de jeugdkampioenschappen in Kroatië.

Inmiddels maakt Annette deel uit van de Delta Lloyd Talentploeg van het Watersportverbond. Dat is niet voor niets: in de zomer wil ze mee doen aan de Olympische Spelen met teamgenoot Annemiek Bekkering. Team Bekkering/Duetz vaart in de 49er FX, ook wel de Female eXtreme, een nieuwe olympische zeilklasse. Daarvoor brengt Annette 200 dagen per jaar door in het buitenland. Ze ziet zeilend de Europese kusten van Portugal en Palma, maar ook de wateren van Argentinië en Miami.

“We zijn nu twee jaar bezig met de Olympische campagne. We willen de beste worden en zijn elke dag druk bezig om de medaille te kunnen winnen in Rio de Janeiro.” Annemiek vertelt: “In 2015 trainden we bijvoorbeeld in Mallorca, Duitsland, Brazilië en Denemarken en we spendeerden de zomer in Scheveningen.”

Drie jaar geleden koos Annette bewust voor deze nieuwe uitdaging. Annemiek vertelt dat Annette het vooral in het begin moeilijk vond om zoveel onderweg te zijn. “Ze zat nog tussen topsport en studie in.” Marion: “Wij hebben haar verboden om actief te zeilen in het eerste jaar van haar studie. In het eerste half jaar had ze al het eerste jaar van haar bachelor afgerond. Haar laatste twee jaar doet ze in vier jaar.” Dyan, de beste vriendin van, vertelt waarom: “Ze richt zich de laatste twee jaar meer op het zeilen; ze voelt zich nu meer een topsporter dan een student.”

Een carrière als topsporter vergt veel energie. Annemiek vertelt hoe een week er doorgaans uit ziet: “In het buitenland begint de dag om acht uur en hebben we zeilsessies van tien tot twee. ’s Middags hebben we vaak evaluaties, nog een zeilsessie of we duiken de sportschool in en om acht uur ’s avonds zijn we pas klaar. Tussendoor werken we veel aan de boot: optuigen, aftuigen en onderhoud.” Rick Peacock (29) is de Britse coach van Annette en Annemiek, voorheen maakte hij deel uit van het Britse olympische team.

Hij stelt een programma en training samen waardoor het damesteam zoveel mogelijk kan leren. “Het programma beslaat verschillende aspecten: fitness, een goed lichaamsgewicht, conditie en de motivatie om hard te trainen. Ze moet met druk om kunnen gaan zodat ze kan presteren als het nodig is, veel verschillende observaties doen en keuzes maken. Ook is er de technische kant van de boot; ze moeten een boot varen die ze nog niet eerder voeren.”

Wie het schema van Annette zou zien, zou bijna vergeten dat ze ook nog student is. Ook al is de weg naar de Olympische Spelen nu een prioriteit, Annette wil graag haar bachelor halen. Guus, een studievriend van de TU, geeft aan dat Annette vaak drie weken in het buitenland is en maar één week in Nederland. “Ze volgt vrijwel geen colleges meer, de blokken duren tien weken en zolang is ze niet in Delft. Daar moet ze veel regelingen voor treffen; ze heeft contact met docenten en maakt tentamens op andere momenten of doet vervangende opdrachten.” Dat vergt veel tijd en discipline. Annemiek beaamt dit: “Ze neemt vaak haar boeken mee naar het buitenland. Als er geen wind is, gaat ze studeren.”

“Annette heeft een normaal leven echt nodig,” benadrukt Carolien, “anders wordt ze gek. Ze probeert toch een normaal studentenleven te hebben, al is het niet het studentenleven dat veel mensen kennen.” Marion vertelt hoe het eruit ziet als Annette een week thuis is: “Ze propt alles in die korte tijd: vrienden zien, sporten, naar het watersportverbond, haar studie regelen, logistieke zaken, meetings en evaluaties.”

Dyan heeft bewondering voor haar discipline: “Annette is de nuchterheid zelve en zal nooit klagen dat ze het druk heeft. Toch gaat sporten altijd door: klimmen, hardlopen, krachttraining. Wel is ze altijd overal voor in: slap ouwehoeren, koffie drinken, uitgaan, wijn drinken en cafés induiken. Ze maakt zoveel mee en reist de hele wereld over, toch waardeert ze juist de normale dingen.Willemijn Pols, de huisgenoot van Annette, bevestigt dit.

“Annet is niet het zeilmeisje die alleen maar over zeilen praat. Ze is er veel mee bezig, maar als je er niet naar vraagt, heb je ook geen idee hoe het gaat.”

“Annette blijft realistisch. Ze vindt het een bijzonder bestaan, maar ze vindt het niet het enige op de wereld. We maken een hoop leuke dingen mee, winnen prijzen en zien mooie plekken op de wereld, maar het zijn intensieve periodes.” Annemiek weet dit maar al te goed. “Ook op het water blijft Annette rustig. Ze raakt niet snel van slag door een spannende situatie op het water. Daardoor zal ze nooit boos worden, maar zegt juist: ‘Kom op, er zijn nog kansen, we gaan door.’ We moeten elke dag presteren, ze kan niet even relaxen. Toch zou Annette nooit opgeven, behalve als ze aan het zuurstof moet of haar benen heeft gebroken.” Carolien beaamt dit: “Mijn zus is kritisch naar zichzelf toe en geeft alles. Dat vindt ze ook zo leuk in het zeilen, er zijn veel aspecten waar je rekening mee moet houden: fysiek en mentaal”.

Rick geeft aan dat Annette zich onderscheidt van andere mensen: “Annette is enorm intelligent en heeft een grote passie om zich te ontwikkelen, waardoor ze dingen snel oppikt. Ze kan dingen op rationele wijze bekijken door de achtergrond die ze heeft – een hele logische wetenschappelijke opleiding.”

Marion vertelt dat Annette altijd al een analytische denker is geweest. “Toen ze een jaar of drie was ging ze in de draaimolen in Frankrijk, met van die paardjes. Alle kinderen zaten netjes rechtop, maar ons kind zat ondersteboven om daarna haarfijn uit te leggen waarom ze heen en weer ging.” Hans bevestigt dit. “Ze was veel met haar koppie bezig, altijd aan het denken. Naast school bewoog ze veel om lichaam en geest in balans te brengen: ballet, tennis, schaatsen. Ook volleybalde ze op hoog niveau en speelde ze klarinet, ze heeft altijd veel energie gehad.” Marion verwacht dat zeilen niet de levensvervulling van Annette zal zijn. “Dan gebruikt ze te weinig haar hersens en Annette heeft uitdaging en prikkeling nodig.”

In april wordt besloten of team Bekkering/Duetz bij de Olympische Spelen mag zijn. Het andere Nederlandse team heeft de Nationale selectie gewonnen, echter hebben zij de NOC*NSF limiet niet gehaald (twee keer bij een internationaal evenement in de top 8 beste landen van de wereld horen). Bekkering/Duetz heeft dit al zes keer voor elkaar gekregen. Annemiek is positief: “De kans op Rio wordt steeds groter.” Rick Peacock benadrukt echter dat er geen controle meer is over toegang tot de Olympische Spelen, maar ziet de toekomst rooskleurig in. “Ik denk dat er een grote kans is dat Annette een medaille wint als ze naar Rio de Janeiro mag.”

“Annette zou nooit opgeven, behalve als ze aan het zuurstof moet of haar benen heeft gebroken”.

P.S. leuk om te melden: Annette is inderdaad naar de Olympische Spelen gegaan.

Foto door Patrick van Gemert.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *