uit het niets rees de vraag hoe oud je eigenlijk was. je weet het niet, noemde je, waarop ik de grap maakte dat ik het ook niet wist. serieus vroeg je me of ik echt niet wist wanneer ik jarig was, waarna ik noemde dat ik het wel wist, ervan uitgaand dat jij in eerste instantie een grapje maakte. ‘ik weet niet wanneer ik geboren ben’, noem je. eerlijk, zonder twijfel vertel je je verhaal. hoe je moeder je achterliet en een Marrokaanse vrouw op weg naar Frankrijk je onder haar hoede nemend. Je bent geadopteerd. Weet je eigenlijk wel wie je biologische moeder is?, vraag ik je. Je antwoordt ontkennend, je hoeft haar niet te kennen. Je hebt al een moeder – iemand die je een warm thuis heeft geboden, een warm hart, open armen, er is van je gehouden. Je hebt maar een moeder en – al kan ze je niet vertellen wanneer je bent geboren – ze voelt als vlees en bloed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *