Nog nooit zo levend voelde

Ik voel het vuur in mij razen Brandend verlangen om gestild te worden door jouw wateren af te koelen in je armen je huid te ruiken in je ogen verdrinken me te laven aan de put van jouw ziel drinkend van je stem luisterend naar jouw kracht die alleen al zichtbaar wordt als je zacht

Laat je gaan

Kijk me maar aan Laat je maar gaan Geef je over aan de pijn Of laat je uitbundige extase er zijn Ik wil je zien zoals je bent Zoals alleen jij jezelf kent Ik hoef geen mooiheid en schone schijn Want (juist) in de gebreken van de mens Kan er vrijheid zijn Als je alles

Opnieuw beginnen

Opnieuw beginnen Niks meer doen Onderweg Wegvliegen met fladderende vleugels De stilte in Deinend op de golf Van liefde Met mijn ogen knipperend Tegen het felle licht Kruip ik omhoog Stap voor stap Word ik sterker En laat ik los, alle verwachtingen Wolken drijven af en aan Maar de strakblauwe lucht Is er altijd Schuilend

Neem de leiding

Een glimp in een leven Als ik voel hoe je danst Me zacht een richting opduwt Ik je geur opsnuif Onbekend nog, net als de huid Op je arm, je nek niet vertrouwd Stel ik me voor hoe Je de liefde bedrijft Zoals je met je heupen en lijf Soepel de leiding neemt

Surfen

Liggend op het zand Kijk ik verderop naar het strand Zie de jongens zwoegen in de zee De golven nemen hen mee In gevecht of in een dans Beide kan het kloppen Afhankelijk van perspectief Hebben ze het leven lief Hoe ze zich daar overgeven Aan de wil van de wind De deining van het

Als het over is

Stenen op mijn maag Lopen rondjes in mijn hoofd Mijn hart kan niet begrijpen Dat het over is, over is, over is Dat dat gebeurt in levens Weglopen van elkaar In de hoop weer te ontmoeten Zonder dat dat ooit gebeurt Mis ik de leegte die je achterliet Die ik zelf creëerde Valt de pijn

Oud stelletje

Een oud stelletje Hand in hand, wit gehaard De vertrouwdheid die er vanaf straalt lijkt op een lang leven vol liefde ‘De liefde van mijn leven’ Mijn herinnering dient zich aan, gauw Hoe ik daarop hoopte met jou Telkens als we die woorden zeiden Helaas duurde dat leven samen Veel te kort

Ruwe stenen

Zonder te polijsten Worden ruwe stenen Nooit gevormd tot wie we in de kern zijn Echter is die pijniging nodig en soms overbodig Als we onszelf tot uitersten drijven Kanten afschaven die al perfect blonken Toen we ontstonden uit een rots Uitgebeiteld door onze voorouderen Die ons met zachte hand De juiste toon toonden Terwijl

Als nooit tevoor

Als nooit tevoor vree je met me Kloppende met de tijdspanne dat ik je kende Welgeteld drie nachten, drie orgasmes Laat ik je achter in mijn bed Mijn huid ruw van aanraking Mijn lijf zacht van genot Terwijl ik uitzichten voorbij zie razen Verdriet me te grazen neemt Wetende dat jouw hart ligt bij het

Leaving Bali feeling rich

My wallet has never been this empty, but I leave Bali feeling like a very rich human being. I’m spending my last night in Ubud at home, alone, after two months flying by *ZOOP time machines do exist, go to bali* with ongoing new connections and spending time with so many freaking head-to-toe BEAUTIFUL inside-out

Dark and light

It’s the sunrays that count, softly lingering your skin, the sweet summers with clear starry skies, skinny dipping in dark nights caressing the bloody cold sea while we hug, kiss and tease It’s the laughs and all the fights, wanting space/holding each other tight, transformations and manifestations, explosions and birthing new creations, It’s not this,

Lijnen

Hoe de lijnen Liggen Lopen Leiden Naar een volgende lijn Die niet altijd even Logisch zal zijn Of lijken Iets dat later Zal Blijken Maar de lijnen Blijven Onzichtbaar zijn Of worden uiteindelijk aangelijnd  

Zoals jij

Zoals jij Kan zijn, zoals jij Zo is er maar een De manier waarop je me toelaat Me even een blik in je leven gunt Achter je ogen, binnen in je hoofd Maar vooral: een blik in je hart Als je je onbekeken en veilig waant Wanneer je de gedachten meester wordt En het strijden