Soms zal je je down voelen. Het gevoel hebbende dat de grond onder je schudt, niet wetend wat je moet doen, geïrriteerd door jezelf omdat je je eerder vandaag nog zo goed voelde. Maar wat is goed? Wat onderscheidt het gevoel dat je nu hebt van het gevoel dat je had toen je je ‘goed’ voelde?

Beide gevoelens zijn je gevoelens. En ze zullen er allebei altijd zijn, alsmede omdat het leven bestaat uit donker en licht, de ene kant en de andere kant, twee uitersten en dan alles er tussen in.

Je hoeft niet alles te weten.

In de momenten dat je je zo voelt, geef toe aan waar je behoefte aan hebt. Spreek uit wat je van iemand verlangt, want degene naar wie je zo verlangt en van wie je zo graag de vraag zou horen hoe het met je gaat en aan wie je je verhaal wilt doen.. Ze kunnen het niet ruiken. En het mooiste is dat je vaak zelf degene bent die je iets kan bieden waar je behoefte aan hebt. Aan een mooi liedje. Aan liggen en niks doen. Aan een film kijken. Aan hartstochtelijk hard huilen. Een kopje thee. Die taart in het café en dat het dat toch niet blijkt te zijn.

Volg je gevoel.

Je hart weet de weg. Je hart weet altijd de weg. En misschien is dat nog het moeilijkst, dat je weet dat je hart het weet, dat je het voelt, maar er vaak niet naar durft te handelen. Dat je je licht en liefde dimt om anderen niet voor het hoofd te stoten. Om niet over te komen als een te eerlijke botte boer, uit de angst dat je iemand kwetst. Omdat je niet weet hoe diegene gaat reageren. Omdat je bang bent dat iemand je niet leuk vindt.

En dat is precies wat deze pijn veroorzaakt. Voel maar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *