Ik ben daar geboren
Waar de maan en de sterren elkaar vonden
Waar het water en het gras samen zuchtten
Onder invloed van de cadans van de wind
Waar het heelal altijd danste, waar samenzijn een samen zijn was
Waar alles wat ik deed beïnvloedde wie ik ben
Zonder bij te dragen aan pijn, mijn stem werd niet beïnvloed door de ander
Daar waar ik mezelf was, het licht, het leven
Dat ieder in zich heeft, meedraagt om gevonden te worden
Bewonderd te worden, uit het donker gehaald te worden

Ik ben geboren daar waar de zon schijnt
Waar het donker plaats maakt voor wolken waarachter we altijd de hemel kunnen zien
Ik ben geboren daar waar we geloven in liefde en leven, de natuur alles geven
Delen, spelen, samen beter weten dan alleen
Alleen zijn kan altijd maar zonder spijt mag je nee zeggen tegen elkander
Want wie ben je zonder het recht om nee te zeggen kunnen
Waar alles uitgestrekt plek biedt aan meer, aan jou, aan mij
Aan een onuitputtelijke kracht in ieder, het geloof in overvloed, waar ieder een ander voedt
Waar wijsheid niet komt met de jaren en de kennis die is opgedaan
Maar die valt te tellen aan het aantal wilde haren, hoe iemand haar verlangen volgt, hoe iemand zijn leven verstoort voor hetgeen dat hem roept

Ik ben geboren daar op de plek waar we voelen wat er broedt
Binnenin ons, op plekken die we tonen aan de buitenwereld zonder gene
Dat ben jij, dat ben ik, dat maakt je mens, maakt je alleen maar meer sterrenkind
Want jij, maakt deel uit van de sterrenstof, het universum, heelal
Jouw lichaam is gemaakt uit componenten, dat al, en meer
Met kusjes bespikkeld door je voorvaderen, ingeweven door indianen, heksenbloed stroomt door je aderen, waardoor je dus niks hoeft te laten.
Want wij staan achter je, ademen door jou heen, zien door je ogen, laten je geloven in hetgeen dat niet te zien is, te grijpen eveneens
Maar wat soms voelbaar is, als je ligt met je lijf geplakt tegen de grond
Overgave en soms een zucht uit je mond
Voel je dat je wordt gedragen, door de wereld, het leven
Alles wat je kent en niet iedereen daarbuiten
Geloof, zoals een moeder haar schoot aanbiedt voor troost

Leef, alsof morgen alleen nog beter gaat zijn, overwin, maar overwinter ook, in de krochten van je ziel, in het donker van je huis, neem rust, durf te zuchten en te zijn

Dat is de plek waar ik geboren ben
Dit lijf, dit leven, bekleed met huid en haar
Verweven met verhalen verteld door vele vaders
‘Er was eens, en ze leven nog lang en gelukkig’
Wees niet nukkig als de dingen niet altijd uitpakken zoals je wil
Juist daarin zitten de wijze lessen, ja, dat zijn er veel
Sta open voor de dingen die je pad bekruisen, open je armen, nodig ze uit
En vertel aan ieder die het horen wil
Dit is de plek waar ik geboren ben, ga je mee?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *